Recensie

De Paradiso Punk Jaren

Door Jan Dietvorst, geplaatst op 14 december 2018

Muziekblad Oor hield jaarlijks een poll onder haar medewerkers en in het jaar 1978 kwam daar de volgende rangorde van ‘beste buitenlandse groepen’ uit: 1.Genesis 2. Sex Pistols 3. Yes 4. The Stranglers 5. Van Der Graaf Generator.  Binnen de redactie en medewerkers van het muziekblad denkt men dat ‘punk’ voorbij is. Oscar Smit noteert het in zijn boek dat aan de punk in de hoofdstedelijke concertzaal Paradiso is gewijd.

Vorig jaar verscheen bij uitgeverij Black Olive Press zijn De Paradiso Punk Jaren 1977, in het vervolg over het jaar 1978 is er veel aandacht voor Nederlandse punkbands met aansprekende namen als Panic, Inside Nipples, No Fun, The Gods en The Rousers. Het is opmerkelijk dat Smit van veel optredens een sfeertekening en middels de stem van recensenten een oordeel geeft; zijn research was grondig, er is heel wat over de concerten gepubliceerd. Daarbij merkt de lezer dat de schrijver ‘participerend’ is geweest. Hij citeert Nico Groen van de Arnhemse Speedtwins: ‘ Deze punktijd was de mooiste die ik ooit meemaakte’. Smit vervolgt met: ‘De eerste vier concerten van de Speedtwins in Paradiso deden de vrouwen mee. Vooral de SM-act van Helen Heels bracht heel wat teweeg. Nico Groen: ”We hadden veel ervaring met punkers op het podium die overal aan gingen zitten en vervelend werden. Ook naar mijn zus Vera toe die vaak uitdagend stond te dansen. Wij hadden speciaal daarvoor twee roadies die ze dan van het podium afwerkten.”’

‘Punk’ bestaat in de ogen van de beschouwer. Want was 1978 in stricte zin een Punk Jaar? Wellicht noodgedwongen – zie bovenstaande poll van 19 april 1978 – bespreekt Oscar Smit in zijn boek ook andersoortige Paradiso programmering. Punk transformeert tot ‘New Wave’, Reggae komt van ver en vindt als een van de eerste vormen van ‘wereldmuziek’ een plaats op het Paradiso podium. Op het einde van het jaar doet nota bene  het brave en daarom voor punks verwerpelijke fenomeen ‘disco’ haar twijfelachtige intrede.

Oscar Smit bespreekt op het einde van het boek de stand van zaken aan de hand van Engelse Top 30-lijsten in het toonaangevende New Musical Express (Boney M op 1) en verzucht op het einde daarvan dramatisch: ‘Alsof punk nooit bestaan heeft. Was alles dan voor niets?

Smit werkt inmiddels aan deel 3 van zijn kroniek waarin de nog levende bezoekers van de punk concerten over hun ‘vormende jaren’ aan het woord komen.

De Paradiso Punk Jaren / Deel 2 / 1978 / Jaar van de Nederpunk is een rijk geïllustreerde uitgave van de Black Olive Press. Met index en concertlijst (‘Punk en Punk gerelateerde concerten’) van het jaar 1978. Eerste oplage 500 exemplaren met een genummerde prent van de Paradiso Ramones poster uit 1978. Vormgeving: Donald Beekman. Eindredactie: Marcel Herlaar. Druk: Wasco op de risoprinter van AGA LAB.