Recensie

Gerookte zalm

Door Wendelien Schönfeld, geplaatst op 10 november 2017


In Gerben Colsters eerste roman, De schuld, keken we mee in het hoofd van een vriend van de filosoof René Descartes. We luisterden naar een bedachtzaam formulerende, beschouwelijke stem uit het verleden. Colsters nieuwe roman, Gerookte zalm, daarentegen is uiterst hedendaags en aanzienlijk minder hooggestemd: veel gewoner kan het niet. Een man heeft zijn leven gevuld met het schrijven van onpersoonlijke, weinig opzienbarende teksten voor een streekblad. Dan, door een samenloop van omstandigheden, wordt hij gedwongen voor één keer te schrijven over iets dat hem wel degelijk raakt – en ontdekt dat hij daar de woorden niet voor heeft. Net als in het eerdere werk verkent de lezer de binnenwereld van de protagonist, van wie de overige personages aanvankelijk afgeleiden zijn. En weer wordt er heel wat afgepiekerd. Maar deze keer blijft het daar niet bij. Dit boek, ten slotte, opent zich, en nog wel in een ouderwets goede afloop: in een teder trio voor een verslaggever, een zangpedagoge en een zalm.

Gerookte zalm is uitgegeven door Uitgeverij Conserve.